ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ

Σήμερα είναι πράγματι πολύ δύσκολο να φανταστούμε πως θα είναι οι κοινωνίες στο μέλλον. Ειδικά αυτά τα πολύ δύσκολα χρόνια. Μπορεί να περάσουν πολλά χρόνια, μπορεί και όχι πολλά, πάντως ένα είναι σίγουρο.  Όπως έλεγε ο Μαχάτμα Γκάντι, όσο και αν το κακό φαίνεται να κυριαρχεί, όσο και αν φαίνεται ανίκητο, όσο και αν δείχνει ότι προδιαγράφει χωρίς καμία αντίσταση την πορεία της ανθρωπότητας, στο τέλος το καλό θα νικήσει. Αυτό θα γίνει για άλλη μια φορά. Το πότε, είναι δύσκολο να προβλεφθεί, γιατί εξαρτάται από τη δύναμη της σκέψης των κοινωνιών, που κάποια στιγμή θα ωριμάσει, θα νικήσει το φόβο και θα φέρει και πάλι την ισορροπία στον κόσμο.

Στη νέα κοινωνία που θα αρχίσει να γεννιέται όταν όλα τα παραπάνω εκπληρωθούν, η βασική αρχή που θα διέπει τη λειτουργία της, θα είναι η «αρχή της διαύγειας». Τι εννοούμε όμως όταν λέμε διαύγεια; Για να γίνει κατανοητό το παραπάνω ερώτημα, ας το δούμε από την αντιπέρα όχθη. Ας δούμε δηλαδή την αρχή της «αντιδιαύγειας» που διέπει σήμερα το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα της χώρας.

Η Ελλάδα οδηγήθηκε σε μια πρωτοφανή οικονομική κρίση τη τελευταία τριετία εξαιτίας του υπέρογκου δημόσιου χρέους της. Κανείς Έλληνας όμως δεν πληροφορήθηκε πως δημιουργήθηκε αυτό το δημόσιο χρέος, ποιοι ωφελήθηκαν από αυτό, αλλά και με ποιο τρόπο αυτό το χρέος εκχωρήθηκε στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Όλοι οι Έλληνες έμαθαν για το περίφημο «κούρεμα», αλλά δεν ακούστηκε κανένα όνομα τράπεζας ή μεγαλοεπενδυτή που να έχασε από αυτό το κούρεμα. Μόνο κάποια ονόματα ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων, ελληνικών πανεπιστημίων και κάποιων μικροεπενδυτών ακούστηκαν, γιατί μόνο αυτοί πραγματικά έχασαν. Ο Ελληνικός Λαός οδηγήθηκε στις εκλογές εκβιαζόμενος με κύριο όπλο του εκβιασμού το φόβο, ότι αν η χώρα δεν ακολουθήσει τις άνωθεν εντολές θα οδηγηθεί στην πείνα και στην εξαθλίωση. Μάλιστα ο Πρωθυπουργός Παπαδήμος βγήκε στη τηλεόραση και με δάκρυα στα μάτια ζητούσε από τον Ελληνικό λαό να ακολουθήσει  το δρόμο της «λογικής», γιατί διαφορετικά τα ράφια από τα σούπερ μάρκετ θα άδειαζαν και τα Ελληνόπουλα θα έμεναν χωρίς γάλα. Σαν καλός τραπεζίτης δεν ενημέρωσε ποτέ ούτε αυτός, αλλά και ούτε κανείς άλλος από όλους αυτούς που συμπαραστέκονται στα βάσανα του ελληνικού λαού, για το τι εισπράττει και τι ξοδεύει η χώρα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι δανειακές της υποχρεώσεις. Επιπλέον κανείς δεν ενημέρωσε ποτέ τον ελληνικό λαό για το έχει δώσει η χώρα για τόκους αυτή τη τριετία, πόσα είναι τα οφειλόμενα ποσά στον ΕΟΠΥΥ, τι κερδίζουμε όταν κόβουμε τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, τι χάνουμε από το ανείσπρακτο ΦΠΑ των προστατευόμενων εταιρειών, ποιοι παραγωγικοί περιορισμοί και ποιες ποσοστώσεις έχουν τεθεί στη χώρα και από ποιους, (πχ ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος), τι εισπράττεται από την άμεση φορολογία που στρέφεται κατά των υψηλών εισοδημάτων και τι από την έμμεση που στρέφεται κατά όλων, άρα των φτωχότερων, και τόσα άλλα. Όπως καταλαβαίνετε ο κατάλογος των αναπάντητων ερωτημάτων είναι ατελείωτος. Όμως θα πρέπει να τεθεί και ένα τελευταίο επίσης αναπάντητο ερώτημα, που ίσως δίνει την απάντηση σε όλα τα παραπάνω. Στη χώρα που υπεξαιρέθηκε τα τελευταία 30 χρόνια δημόσιο χρήμα που ξεπερνά τα 300 δις ευρώ, πόσα ονόματα τέθηκαν υπό δικαστική διερεύνηση; Πόσα καθυστερούν στα ράφια των κρατικών υπηρεσιών; Ποιοι τα έχουν εκεί και αραχνιάζουν; Πόσο καιρό τα έχουν;

Ελπίζω να καταλάβατε τι σημαίνει διαύγεια. Για μένα πέρασαν αρκετά χρόνια για να το καταλάβω. Οι γενιές όμως που θα έλθουν θα το έχουν καταλάβει από τη γέννηση τους. Γιατί την ώρα που θα γεννηθούν δεν θα κλάψουν. Θα ανοίξουν μόνο τα μάτια τους και θα τα κρατήσουν ανοιχτά. Ανοιχτά για όλη τους τη ζωή.

 

 

ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ