Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κοινωνική αδιαφορία και απαξίωση της πολιτικής. Ποιος φταίει;

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΠΑΝΤΑΖΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ - Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Ο κομματικός σκοταδισμός, η «πατριαρχία», οι αυλές και οι «βαρωνίες» τελείωσαν, γιατί κόντεψαν να τελειώσουν εκτός από τα κομματικά τους μαγαζιά και την ίδια τη χώρα.

Οι εκλογές πάντοτε έβγαζαν αποτελέσματα. Διαφορετικά αποτελέσματα για τα πολιτικά κόμματα, αλλά σχεδόν ίδια αποτελέσματα για την πολιτική συμπεριφορά του εκλογικού σώματος. Η αποχή ιδίως σε ότι αφορά τις εθνικές εκλογές καταγράφεται κατά τις τελευταίες δεκαετίες κοντά στο 30%. Σχεδόν ένας στους τρείς Έλληνες δεν ασκεί το ύψιστο πολιτικό του δικαίωμα. Το ποσοστό αυτό στις ηλικιακές ομάδες των 18 με 30 ετών, αγγίζει ποσοστά που φθάνουν κοντά στο 60%. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές σχεδόν 3 εκ. Έλληνες απείχαν από την εκλογική διαδικασία.

Φταίει άραγε αποκλειστικά ο ελληνικός λαός για αυτή τη πολιτική συμπεριφορά;
Φταίνε άραγε οι νέοι μας για αυτή την πολιτική απραξία που τους οδηγεί να εμφανίζονται πολιτικά αδιάφοροι, οδηγούμενοι σε αυτή τη στάση αποκλειστικά και μόνο λόγω προσωπικών επιλογών;
Η άρνηση μεγάλου μέρους του κόσμου να συμμετάσχει στις πολιτικές διεργασίες, αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά ελαττώματα της σύγχρονης ελληνικής δημοκρατίας. Ένα ελάττωμα που έχει προκαλέσει ένα πλήθος πολιτικών ασθενειών. «Ξύλινο» πολιτικό λόγο, πολιτική ανεπάρκεια για ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου, κοινωνική αδιαφορία που οδήγησε σε απαξίωση των κοινωνικών κινημάτων και σε πολλά άλλα που εκφράζονται με μια κοινώς ομολογουμένη φράση: Κοινωνική αδιαφορία και απαξίωση της πολιτικής.

Οι συνέπειες από αυτή τη πολιτική συμπεριφορά είναι ιδιαίτερα αρνητικές. Τις γνωρίζουν όλοι. Η πιο σημαντική, η οποία και εμφάνισε ιδιαίτερη έξαρση κατά τα δύσκολα χρόνια που διανύουμε, ήταν η στροφή ενός μέρους του κόσμου στην πολιτική βαρβαρότητα που εκφράζει το ναζιστικό μόρφωμα της Χ.Α. Η διείσδυση αυτού του μορφώματος ειδικά στις μικρές ηλικίες, δεν ήταν αποκλειστικά το αποτέλεσμα της ανθρωπιστικής κρίσης που βιώνει η χώρα, αλλά και μιας αυξανόμενης απαξίωσης της πολιτικής ιδίως στις νεαρές ηλικίες. Σχετικές έρευνες έδειξαν ότι αρκετοί έφηβοι μεσοαστικών στρωμάτων, προερχόμενοι από οικογένειες με εισόδημα που βρίσκεται πολύ μακριά από τα όρια της φτώχειας, «στρατολογήθηκαν» με κίνητρο την «ισχύ της ομάδας» που πιστεύει στον αρχηγό και όχι στη δημοκρατία. Στο βάθος αυτής της πολύ σοβαρής πολιτικής διολίσθησης, βρίσκεται ο σημερινός εκφυλισμός των πολιτικών θεσμών που συμπληρώνεται από μια υποκριτική κοινωνία που συνεχίζει ακόμα και τώρα να προάγει τον παραγοντισμό, την οικογενειοκρατία, την αναξιοκρατία, τους γνωστούς των γνωστών και φυσικά τις τηλεοπτικές παρέες.

Ως μια από τις πιο σοβαρές αιτιάσεις που εξηγούν αυτή την πολιτική απραξία,  η οποία και αποτελεί τον προθάλαμο αυτής της σύγχρονης πολιτικής βαρβαρότητας, είναι η έλλειψη δημοκρατίας στα πολιτικά κόμματα. Μια έλλειψη δημοκρατίας που αν δεν διορθωθεί, συνιστά σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα στην ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης που βιώνει η χώρα.

Η τοποθέτηση του προέδρου Αλέξη Τσίπρα στην εισηγητική του ομιλία κατά την έναρξη των εργασιών της συνεδρίασης της ΚΕ, να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες, δηλαδή τον μικροπαραγοντισμό και τον μεγαλοπαραγοντισμό και να ανοίξουμε ακόμα περισσότερο το κόμμα στην κοινωνία χωρίς να εγκλωβιζόμαστε σε μια υποτιθέμενη ιδεολογική καθαρότητα, αποτελεί μια υπέρτατη συμβολή για την επανεκκίνηση της δημοκρατίας μας.

Δεν αρκεί η καταγραφή των προβλημάτων, δεν αρκεί το σχέδιο που έχουμε για να βγάλουμε τη χώρα από τη κρίση, δεν αρκεί η πίστη στις αρχές μας και στην ιστορία της αριστεράς, επιβάλλεται επιπλέον να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες που φέρνει η εξουσία και να προτάξουμε τη διαφάνεια και τη καθαρότητα προς τη κοινωνία. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει πάνω από όλα στη κοινωνία.

Καλούμαστε σήμερα να εξαφανίσουμε ολοκληρωτικά την «ασθένεια» που οδήγησε τις αρχηγικές παρέες σε κομματικές αριστοκρατίες, εξαφανίζοντας κόμματα που κάποτε πρωταγωνιστούσαν στην πολιτική σκηνή της χώρας. Και αυτό δεν θα το κάνουμε απλά για να μην κάνουμε τα λάθη των άλλων, αλλά γιατί δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η δημοκρατία ξεκινά πρώτα από όλα από το σπίτι μας. Ο κομματικός σκοταδισμός, η «πατριαρχία», οι αυλές και οι «βαρωνίες» τελείωσαν, γιατί κόντεψαν να τελειώσουν εκτός από τα κομματικά τους μαγαζιά και την ίδια τη χώρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο ένα δρόμο. Να ανατάξει τη χώρα με τη στήριξη, αλλά και τη πολιτική συμμετοχή της κοινωνίας. Διαφορετικά οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές. Και θα είναι και για αυτούς που πιστεύουν ότι μπορούν ακόμα να διαιωνίσουν την κατά επίφαση δημοκρατία των σύγχρονων καιρών.

O ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ EINAI

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ Π.Γ. ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε. Επειδή έχουν ακουστεί τόσα και τόσα περί αποβολής μας από την Ε.Ε. σε περίπτωση που δεν τηρήσουμε τις μνημονιακές μας υποχρεώσεις, καλό θα είναι να ανατρέξουμε σε ορισμένες διατάξεις που καθορίζουν στα πλαίσια των συνθηκών που υπογράφουν τα κράτη – μέλη την νομική διαδικασία αποχώρησης και όχι σε όσα ακούγονται προς εξυπηρέτηση πολιτικών εκβιασμών. Το ενδεχόμενο αποχώρησης ή αποβολής ενός κράτους - μέλους από την Ευρωζώνη σύμφωνα με μελέτη που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπάγεται σε νομικές διαδικασίες και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά απόφαση   που λαμβάνεται με βάση την εξυπηρέτηση ή μη των δανειακών υποχρεώσεων μιας χώρας. Αφορμή για τη σχετική μελέτη δεν αποτέλεσε το πρόσφατο «σήριαλ» περί κινδύνου χρεοκοπίας της Ελλάδας, αλλά η υιοθέτηση της Συνθήκης της Λισσβόνας από τα 27 κράτη-μέλη, καθώς σε αυτή περιγράφεται, για πρώτη φορά, η δυνατότητα αποχώρησης ενός κράτους μέλους από την Ε.Ε. Πρόκειτα...

ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ   ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΤΗ 2008 & 2010 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, η ελληνική κοινωνία έχει υπαχθεί σε μια επικοινωνιακή τακτική, που επιχειρεί να διαμορφώσει την άποψη ότι η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερα από όσα παράγει. Ξοδεύει όμως για τον εαυτό της ή για όλους αυτούς που την κατηγορούν ως μια χώρα που ζει με δανεικά; Μήπως ζουν οι ίδιοι πλουσιοπάροχα από τον πλούτο που παράγει εδώ και δεκαετίες το κομμένο χέρι της Αφροδίτης της Μήλου; Για να δούμε. Είναι πράγματι γεγονός ότι η παραγωγική βάση της ελληνικής οικονομίας είναι πάρα πολύ μικρή. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε αυτούς, που είχαν και έχουν, την κύρια ευθύνη της οικονομικής πολιτικής, αλλά και στο μεγαλύτερο μέρος του επιχειρηματικού κόσμου, που είχε και έχει, την υποχρέωση να εκσυγχρονίσει την παραγωγική υποδομή της ελληνικής οικονομίας με επενδύσεις. Δεν οφείλεται φυσικά στον ελληνικό λαό που έχει προσφέ...

Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

Εξ αφορμής κάποιων πολύ πρόχειρων δικαστικών Αποφάσεων που δεν τιμούν την Ελληνική Δικαιοσύνη,   καθώς απορρίπτουν με πολύ ευκολία τις εκδικαζόμενες αιτήσεις των υπερχρεωμένων δανειοληπτών που κατατέθηκαν σύμφωνα με το Ν. 3869/2010, θα αναφερθώ με το παρόν άρθρο μου σε ορισμένα βασικά σημεία της σχετικής αιτιολογικής έκθεσης του ως άνω Νόμου, που δυστυχώς αγνοούνται σε αρκετές απορριπτικές δικαστικές Αποφάσεις. Πιστεύω ότι η παράλειψη τους είναι αποτέλεσμα μη ορθής κατανόησης βασικών αρχών του εφαρμοστέου Νόμου και όχι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών που υποκινούνται από σκοτεινά δίκτυα. Το μεγαλύτερο μέρος της ελλήνων δικαστών επιτελεί με αυταπάρνηση το καθήκον του.  Η ελληνική δικαιοσύνη συνιστά το θεσμικό θεμέλιο προάσπισης των δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου, αλλά και τον πυλώνα της δημοκρατίας μας. Αυτό είναι μια πραγματικότητα και δεν αλλάζει. Βασική αρχή στην ερμηνεία και κατά επέκταση στην εφαρμογή του κάθε Νόμου, αποτελεί το καθήκον του εφαρμοστή του Δικαίου, ήτοι...