ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

 

Πολύς λόγος έγινε τελευταία για το Ν. 3869/2010 γνωστό ως Νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Η κυβέρνηση αντί να προωθήσει ένα σχέδιο που θα έφερνε μια ανακούφιση σε ένα μεγάλο μέρος των νοικοκυριών που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις με κούρεμα χρεών, επιχειρεί αντίθετα να αποπροσανατολίσει ένα μεγάλο μέρος των δανειοληπτών υπάγοντας τους σε νέες δανειακές ρυθμίσεις που ωφελούν αποκλειστικά τις τράπεζες. Αντί να προωθήσει νομοθετική ρύθμιση που θα έκανε δυνατή τη μείωση των ιδιωτικών χρεών, κάτι που ζητά μάλιστα και το ΔΝΤ για τους δικούς του βέβαια λόγους, επιχειρεί αντίθετα να υπάγει τους δανειολήπτες σε μια πιο μακροχρόνια αποπληρωμή των δανείων τους, επιβαρύνοντας τους με περισσότερους τόκους προς όφελος πάντα των τραπεζών.

Από σχετικό έγγραφο που διαβιβάστηκε σε απάντηση ερώτησης του βουλευτή της ΝΔ Λευτέρη Αυγενάκη πληροφορηθήκαμε ότι αναφέρεται ως αιτιολογία των σχετικών κυβερνητικών πρωτοβουλιών «η ανάγκη να καταστεί περισσότερο αποτελεσματικός ο Ν. 3869/2010, καθώς η μακροχρόνια δικαστική εκκρεμότητα, οδηγεί σε ομηρία όσους δανειολήπτες έχουν προσφύγει στην πρόνοια του νόμου και με τον τρόπο αυτό καθυστερεί η επάνοδός τους στην οικονομική δραστηριότητα».

Οι παραπάνω επισημάνεις καμιά σχέση δεν έχουν με την μέχρι σήμερα δικαστική πρακτική που ακολουθούν οι Ειρηνοδίκες της χώρας, οι οποίοι τιμώντας το λειτούργημα τους και εφαρμόζοντας ορθά το Νόμο και τις γενικότερες διατάξεις χορηγούν με προσωρινή διαταγή τους την επιβαλλόμενη εκ του Νόμου προστασία της περιουσιακής κατάστασης των οφειλετών, μέχρι την έκδοση μάλιστα οριστικής δικαστικής Απόφασης.   

Με την υπαγωγή τους στο Νόμο οι δανειολήπτες υποβάλλουν ταυτόχρονα και αίτημα ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με την οποία τους χορηγείται δικαστική προστασία για την κινητή και ακίνητη περιουσία τους, μέχρι την έκδοση δικαστικής Απόφασης. Με τον τρόπο αυτό προστατεύεται η κινητή και ακίνητη περιουσία τους μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση τους, ήτοι τρία ή τέσσερα χρόνια μετά την υποβολή της σχετικής αίτησης. Η εν λόγω προστασία παρέχεται μάλιστα χωρίς να υποχρεούνται οι οφειλέτες να καταβάλλουν κάποιο ποσό. Τα δικαστήρια σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις, όπου το ποσό της οφειλής είναι μεγάλο και ο οφειλέτης έχει εισόδημα, ορίζουν κάποιες μηνιαίες καταβολές χρηματικών ποσών που εναρμονίζονται πλήρως με τις δυνατότητες βιοπορισμού των νοικοκυριών. Έχει κριθεί από τα Ειρηνοδικεία ότι απαιτείται τουλάχιστον ποσό 700,00 ευρώ ως μέσο μηνιαίο εισόδημα βιοπορισμού ενός ατόμου. Για μια τριμελή οικογένεια το ποσό έχει διαμορφωθεί στα 1.200,00 ευρώ. Συνεπώς σε καμιά ομηρία δεν υπάγονται οι δανειολήπτες, αλλά αντίθετα παίρνουν οικονομικές «αναπνοές» δεδομένου ότι απαλλάσσονται από υπερβολικές δόσεις που σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν σήμερα να καταβάλλουν με βάση το σημερινό τους εισόδημα που κατά μέσο όρο έχει μειωθεί τουλάχιστον 50%. Η επίκληση περί δήθεν καθυστέρησης της επαναφοράς τους σε οικονομική δραστηριότητα δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα των δανειοληπτών. Αντίθετα αποκλείει κάθε δυνατότητα βελτίωσης της οικονομικής τους κατάστασης σε περίπτωση που οι δανειολήπτες  υποχρεούνται να καταβάλλουν τραπεζικές δόσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τις οικονομικές τους δυνατότητες. Σε εκκρεμότητα οδηγούνται οι τράπεζες και όχι οι δανειολήπτες. Οι τελευταίες μάλιστα πιέζουν για τις σχετικές τροποποιήσεις που θέλει να φέρει η κυβέρνηση με το νέο νόμο, με σκοπό να υποχρεώνονται οι δανειολήπτες να καταβάλλουν μεγάλο μέρος των δόσεων τους. Με τον τρόπο αυτό θέλουν να εξασφαλίσουν καλύτερες τιμές εκχώρησης των απαιτήσεων τους στα ξένα τραπεζικά ιδρύματα που αγοράζουν τις επισφαλείς απαιτήσεις με απρόσμενες συνέπειες για την περιουσία των οφειλετών στο μέλλον.

Αναφέρθηκε από τον υφυπουργό Ανάπτυξης ότι «θα προβλέπεται καταβολή δόσης από την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στη ρύθμιση, χωρίς καθυστερήσεις εξαιτίας της εκκρεμοδικίας, εφόσον η προσδιοριζόμενη δικάσιμος υπερβαίνει τις προθεσμίες που θέτει ο νόμος». «Το καταβληθέν ποσό θα συμψηφίζεται με τη ρύθμιση που τελικώς θα αποφασίσει το Δικαστήριο αποδεσμεύοντας τον οφειλέτη ακόμα και με την έκδοση απόφασης».

Με βάση τα παραπάνω όλοι οι οφειλέτες θα είναι υποχρεωμένοι πλέον να καταβάλλουν ένα σημαντικό μέρος των δόσεων τους, ανεξαρτήτως της εισοδηματικής τους κατάστασης. Σε ότι αφορά δήθεν την πρόβλεψη ότι το καταβληθέν ποσό θα συμψηφίζεται με τη ρύθμιση που τελικώς θα αποφασίσει το Δικαστήριο, αυτό προφανώς γίνεται και σήμερα, δεδομένου ότι ο δανειολήπτης δεν καλείται να καταβάλλει περισσότερα χρήματα από αυτά που θεωρείται ότι οφείλει με βάση τη βεβαίωση οφειλών που του χορηγούν μάλιστα οι ίδιες οι τράπεζες.

Αν και ακόμα επισήμως δεν έχει κατατεθεί η σχετική ρύθμιση η κυβέρνηση με βάση τις δηλώσεις των αξιωματούχων της δεν φαίνεται να έχει καμία πραγματική βούληση να ελαφρύνει πραγματικά τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Αρνείται να δει το κοινωνικό πρόβλημα. Αρνείται να κοιτάξει το άρθρο 388 του ΑΚ που μιλά για απρόβλεπτη μεταβολή των συνθηκών και εφαρμόζοντας το να νομοθετήσει διατάξεις που θα μεταβάλουν τους όρους των δανειακών συμβάσεων προς όφελος των οφειλετών και όχι των τραπεζών. Αρνείται να κουρέψει τα χρέη των ιδιωτών, όταν περηφανεύεται ότι κούρεψε το δημόσιο χρέος. Αρνείται να ελαφρύνει τα βάρη των μικρομεσαίων νοικοκυριών, παρότι για την επανακεφαλαιοποίηση  των τραπεζών δαπανά το μεγαλύτερο μέρος των δανείων που μας χορηγούνται μέσω της τρόικας. Αρνείται να εφαρμόσει τη βασική συνταγματική επιταγή που κατοχυρώνει την προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου ως την υπέρτατη υποχρέωση της Πολιτείας.

Αρνείται να δει τέλος τα πραγματικά προβλήματα του Νόμου 3869/2010 που έχουν να κάνουν με τον κίνδυνο στον οποίο υπάγονται οι εγγυητές σε περίπτωση που ο πρωτοοφειλέτης υπαχθεί στη ρύθμιση και δεν εξοφλεί το σύνολο της οφειλής του, την καταβολή του 85% της εμπορικής αξίας για την διάσωση της κύριας κατοικίας από δανειολήπτες που θα αδυνατούν να δώσουν τη δόση που τους ορίζει η δικαστική Απόφαση, και πολλά άλλα.

Δεν μπορείς να υπηρετείς δύο αφέντες. Ή το λαό θα υπηρετείς ή το χρήμα. Πάντα στην ιστορία θα υπάρχει μία επιλογή και πάντα η ιστορία θα σε κρίνει για την επιλογή σου.

 

ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ / ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ / ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ Κ.Ε. ΕΚΜ