Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

Η ανθρωπιστική κρίση που έπληξε τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, δημιούργησε ένα τεράστιο πρόβλημα το οποίο έχει να κάνει με τους χιλιάδες δανειολήπτες που αδυνατούν πλέον να αποπληρώσουν τις οφειλές τους προς τις τράπεζες, χωρίς υπαιτιότητα τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά και όπως διαπιστώνει πλέον ο καθένας από εμάς, το μέσο οικογενειακό εισόδημα στη χώρα μας έχει μειωθεί κατά τα τελευταία έτη πλέον του 30%. Χιλιάδες λοιπόν νοικοκυριά έχουν βρεθεί στην τραγική θέση να αδυνατούν να καταβάλλουν τις δόσεις τους προς τις τράπεζες με αποτέλεσμα να απειλούνται να απολέσουν εκτός από τη κύρια κατοικία τους και άλλα περιουσιακά τους στοιχεία.
Ποια είναι η άμυνα του δανειολήπτη στην περίπτωση αυτή;
Η άμυνα του δανειολήπτη στην περίπτωση αυτή είναι μόνο ο νόμος 3869/2010 (Ν. Κατσέλη) που τροποποιήθηκε με το Ν. 4161/2013. Ας σημειωθεί ότι από τις αρχές του 2015 θα σταματήσει να υφίσταται η προστασία της κύριας κατοικίας με αποτέλεσμα όσοι δανειολήπτες δεν έχουν υπαχθεί στο Ν. 3869/2010 ή δεν μπορούν να υπαχθούν (δηλαδή οι έμποροι) να απειλούνται με κατασχέσεις περιουσιακών τους στοιχείων και προφανώς και της κύριας κατοικίας τους.
Μπορεί ο παραπάνω νόμος να βελτιωθεί;
Φυσικά. Οι τράπεζες δεν προβαίνουν στα πλαίσια του προδικαστικού συμβιβασμού στην επικύρωση του προτεινόμενου συμβιβασμού, ακόμα και αν ο δανειολήπτης προτείνει να καταβάλλει το σύνολο της οφειλής του και με επιτόκιο 2% σε περίπτωση που το ακίνητο είναι προσημειωμένο ή υποθηκευμένο. Οι χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες, μικρομαγαζάτορες που έχουν καταστραφεί από την οικονομική κρίση δεν προστατεύονται γιατί θεωρούνται με ένα β.δ. του περασμένου αιώνα, ως έμποροι. Οι εγγυητές δεν απαλλάσσονται από τις οφειλές τους σε περίπτωση που ο πρωτο – οφειλέτης ρυθμίσει με δικαστική Απόφαση να καταβάλλει ένα μέρος των οφειλών του. Η σχετική πρακτική που ακολουθούν οι τράπεζες υπαγορεύεται από μια λογική που θεωρεί ότι όλοι θα χάσουν από την κρίση, εκτός από τις ίδιες. Το κούρεμα αφορά όλους τους άλλους, εκτός από τις τράπεζες.
Ποια είναι η συνέπεια για την οικονομία;
Το πιστωτικό σύστημα της χώρας να μην μπορεί να αποκτήσει ρευστότητα για να αναχρηματοδοτήσει την οικονομία, αφού τα κόκκινα δάνεια συνεχώς αυξάνονται. Η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών συνεχώς να μειώνεται, αφού οι τράπεζες απαιτούν να παίρνουν το σύνολο των μισθών και των συντάξεων με αποτέλεσμα για την αγορά να μη μένει τίποτα. Οι δανειολήπτες να βρίσκονται σε μια κατάσταση αμφιβολίας περιμένοντας την εκδίκαση της υπόθεσης τους, με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιούνται μεταβιβάσεις ακίνητης περιουσίας. Οι νέες δανειοδοτήσεις να είναι ιδιαίτερα δύσκολες, καθώς οι τράπεζες αντιμετωπίζουν μέρα με την ημέρα όλο και μεγαλύτερα προβλήματα ρευστότητας.
Τι έχουν πράξει μέχρι σήμερα οι κυβερνώντες για το παραπάνω πρόβλημα;
Η τροποποίηση που επιχείρησε ο Ν.4161/2013 προσπάθησε να λύσει κάποια προβλήματα για να γίνει πιο εύκολη η προδικαστική επίλυση της διαφοράς, αλλά επειδή άφησε τη σχετική πρωτοβουλία στις τράπεζες, δυστυχώς δεν κατάφερε τίποτα σχετικό.
 
 

ΠΡΟΤΑΣΗ: Να ψηφιστεί τροποποίηση του σχετικού Νόμου που θα ορίζει τα ακόλουθα:
 
 
1ο : ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ  
Α. Να μπορούν να ενταχθούν στη διαδικασία και όσοι έχουν εμπορική ιδιότητα σε περίπτωση που το σύνολο των ετήσιων κερδών της ατομικής επιχείρησης τους δεν ξεπερνά τις 15.000,00 ευρώ. Στην κατηγορία αυτή θα υπάγονται και όσοι έχουν κλείσει ή καταστήσει τις ομόρρυθμες ή ετερόρρυθμες εταιρείες τους ανενεργές για δύο έτη. Φυσικά υπό την προϋπόθεση απόδειξης μόνιμης αδυναμίας πληρωμής και μείωσης των κερδών τους κατά τα τελευταία τρία έτη.  
Β. Σε περίπτωση που στο προτεινόμενο σχέδιο του Προδικαστικού συμβιβασμού προτείνεται από το δανειολήπτη η καταβολή του συνόλου των οφειλών του, ο ειρηνοδίκης να επικυρώνει τον προτεινόμενο προδικαστικό συμβιβασμό χωρίς να απαιτείται η συναίνεση των δανειστών.
Γ. Σε περίπτωση που ο πρωτο – οφειλέτης είτε με επικύρωση του προδικαστικού συμβιβασμού από τον ειρηνοδίκη, είτε με την έκδοση δικαστικής απόφασης ρυθμίσει την αποπληρωμή των οφειλών του, να απαλλάσσεται ο εγγυητής. (δεν πρέπει να ξεχνάμε την ένσταση διζήσεως σύμφωνα με την οποία ο δανειστής μπορεί να στραφεί κατά του εγγυητή μόνο αν έχει εξαντλήσει όλα τα μέσα κατά του πρωτο – οφειλέτη.)
Δ. Η σχετική ρύθμιση στην οποία υπάγεται ο αιτών – δανειολήπτης να περιλαμβάνει και τους νόμιμους κληρονόμους του, οι οποίοι και θα έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτήσουν την απάλειψη των εμπράγματων βαρών από το ακίνητο, σε περίπτωση που συνέχισαν και ολοκλήρωσαν τη σχετική ρύθμιση.   
Ε. Σε περίπτωση που η ρύθμιση αποπληρωμής, είτε στα πλαίσια του προτεινόμενου προδικαστικού συμβιβασμού, είτε κατά την έκδοση της δικαστικής Απόφασης, ξεπερνά το 70% των βεβαιωμένων οφειλών του δανειολήπτη που του χορήγησαν οι τράπεζες για την κατάθεση της σχετικής αίτησης, δεν θα διατάσσεται ρευστοποίηση της υπόλοιπης περιουσίας του.
ΣΤ. Σε περίπτωση αποδεδειγμένης επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης του δανειολήπτη και μετά την επικύρωση του προδικαστικού συμβιβασμού, θα μπορεί ο τελευταίος με νέα αίτηση του ενώπιον του Ειρηνοδίκη να ζητήσει βελτίωση του σχεδίου εξόφλησης.
 
2ο : ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ
Α. Η επικύρωση του Προδικαστικού συμβιβασμού, σε περίπτωση που προτείνεται ολοσχερή εξόφληση των πιστωτών, θα γίνεται μέσα σε διάστημα το πολύ έξι μηνών από το χρόνο κατάθεσης της σχετικής αίτησης.
Β. Σε περίπτωση απορρίψεως της αίτησης του δανειολήπτη το οφειλόμενο ποσό θα εντοκίζεται με επιτόκιο 2%.  
Γ. Το ετήσιο καταβαλλόμενο ποσό από τον δανειολήπτη θα εκπίπτει από το φορολογητέο εισόδημα του.  
Δ. Για να απαλλαγούν τα δικαστήρια από τον υπέρογκο φόρτο της εκδίκασης των σχετικών αιτήσεων, θα δίνεται η δυνατότητα στο δικηγόρο του αιτούντος να υποβάλλει ανά έτος τροποιητικό σχέδιο εξόφλησης των οφειλών του εντολέα του, σε περίπτωση που δεν έχει προταθεί ολοσχερή εξόφληση της οφειλής. Στη περίπτωση αυτή οι τράπεζες θα είναι υποχρεωμένες να απαντήσουν εντός 20 εργάσιμων ημερών. Εάν στο τροποιητικό σχέδιο προτείνεται η ολοσχερής εξόφληση, θα προσδιορίζεται νέα επανασυζήτηση για την επικύρωση του νέου τροποποιητικού σχεδίου.
Ε. Σε περίπτωση θανάτου του διαδίκου (αιτούντος δανειολήπτη) πριν την εκδίκαση της αίτησης, αυτοδικαίως οι νόμιμοι κληρονόμοι του θα υπεισέρχονται στη θέση του αποβιώσαντος, σε περίπτωση που έχουν προβεί σε αποδοχή της κληρονομιάς. 
 
ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ – ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ
Τηλ. 210 3389738 – 739 & 6977 451429 email:pantasgr@gmail.com

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε. Επειδή έχουν ακουστεί τόσα και τόσα περί αποβολής μας από την Ε.Ε. σε περίπτωση που δεν τηρήσουμε τις μνημονιακές μας υποχρεώσεις, καλό θα είναι να ανατρέξουμε σε ορισμένες διατάξεις που καθορίζουν στα πλαίσια των συνθηκών που υπογράφουν τα κράτη – μέλη την νομική διαδικασία αποχώρησης και όχι σε όσα ακούγονται προς εξυπηρέτηση πολιτικών εκβιασμών. Το ενδεχόμενο αποχώρησης ή αποβολής ενός κράτους - μέλους από την Ευρωζώνη σύμφωνα με μελέτη που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπάγεται σε νομικές διαδικασίες και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά απόφαση   που λαμβάνεται με βάση την εξυπηρέτηση ή μη των δανειακών υποχρεώσεων μιας χώρας. Αφορμή για τη σχετική μελέτη δεν αποτέλεσε το πρόσφατο «σήριαλ» περί κινδύνου χρεοκοπίας της Ελλάδας, αλλά η υιοθέτηση της Συνθήκης της Λισσβόνας από τα 27 κράτη-μέλη, καθώς σε αυτή περιγράφεται, για πρώτη φορά, η δυνατότητα αποχώρησης ενός κράτους μέλους από την Ε.Ε. Πρόκειτα...

ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ   ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΤΗ 2008 & 2010 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, η ελληνική κοινωνία έχει υπαχθεί σε μια επικοινωνιακή τακτική, που επιχειρεί να διαμορφώσει την άποψη ότι η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερα από όσα παράγει. Ξοδεύει όμως για τον εαυτό της ή για όλους αυτούς που την κατηγορούν ως μια χώρα που ζει με δανεικά; Μήπως ζουν οι ίδιοι πλουσιοπάροχα από τον πλούτο που παράγει εδώ και δεκαετίες το κομμένο χέρι της Αφροδίτης της Μήλου; Για να δούμε. Είναι πράγματι γεγονός ότι η παραγωγική βάση της ελληνικής οικονομίας είναι πάρα πολύ μικρή. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε αυτούς, που είχαν και έχουν, την κύρια ευθύνη της οικονομικής πολιτικής, αλλά και στο μεγαλύτερο μέρος του επιχειρηματικού κόσμου, που είχε και έχει, την υποχρέωση να εκσυγχρονίσει την παραγωγική υποδομή της ελληνικής οικονομίας με επενδύσεις. Δεν οφείλεται φυσικά στον ελληνικό λαό που έχει προσφέ...

Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

Εξ αφορμής κάποιων πολύ πρόχειρων δικαστικών Αποφάσεων που δεν τιμούν την Ελληνική Δικαιοσύνη,   καθώς απορρίπτουν με πολύ ευκολία τις εκδικαζόμενες αιτήσεις των υπερχρεωμένων δανειοληπτών που κατατέθηκαν σύμφωνα με το Ν. 3869/2010, θα αναφερθώ με το παρόν άρθρο μου σε ορισμένα βασικά σημεία της σχετικής αιτιολογικής έκθεσης του ως άνω Νόμου, που δυστυχώς αγνοούνται σε αρκετές απορριπτικές δικαστικές Αποφάσεις. Πιστεύω ότι η παράλειψη τους είναι αποτέλεσμα μη ορθής κατανόησης βασικών αρχών του εφαρμοστέου Νόμου και όχι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών που υποκινούνται από σκοτεινά δίκτυα. Το μεγαλύτερο μέρος της ελλήνων δικαστών επιτελεί με αυταπάρνηση το καθήκον του.  Η ελληνική δικαιοσύνη συνιστά το θεσμικό θεμέλιο προάσπισης των δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου, αλλά και τον πυλώνα της δημοκρατίας μας. Αυτό είναι μια πραγματικότητα και δεν αλλάζει. Βασική αρχή στην ερμηνεία και κατά επέκταση στην εφαρμογή του κάθε Νόμου, αποτελεί το καθήκον του εφαρμοστή του Δικαίου, ήτοι...