ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ «ΥΠΕΡΒΑΣΗ»

Τώρα που πέρασε ο θόρυβος των εκλογών. Τώρα που σταμάτησαν οι κορώνες των υποψηφίων στις τηλεοράσεις που είχαν να κάνουν με οτιδήποτε άλλο, αλλά πέρα από αυτό για το οποίο ήταν υποψήφιοι, δηλαδή την Ευρωβουλή και την αυτοδιοίκηση, μήπως θα πρέπει να μιλήσουμε για πολιτική.  Για πραγματική πολιτική.

Που οδηγείται η ελληνική κοινωνία σήμερα;

Ποια είναι τα οράματα της;

Τι έχει να πει το πολιτικό σύστημα της χώρας στους χιλιάδες νέους της πατρίδας μας για το μέλλον τους;

Η πολιτική πρέπει να βελτιώνει μόνο οικονομικούς δείκτες ή να επιδιώκει την ευτυχία ενός λαού;

Η επιδίωξη της ευτυχίας είναι αποτέλεσμα μόνο οικονομικής ανάκαμψης και ξεπεράσματος της ύφεσης;

 Σήμερα η πολιτική έχει καταντήσει να υπηρετεί την οικονομία. Η πολιτική όμως δεν είναι απλά εφαρμογή οικονομικών συνταγών που βελτιώνουν οικονομικούς δείκτες. Είναι πλατύτερη έννοια. Αποσκοπεί πρωτίστως στην ευτυχία των πολιτών μιας κοινωνίας. Για το λόγο αυτό η πολιτική στην πραγματική της έννοια είναι υποχρεωμένη να δίνει όραμα σε ένα λαό, να θωρακίζει και να προάγει το αξιακό σύστημα μιας κοινωνίας, να αφυπνίζει και να ενεργοποιεί τους πολίτες, να δημιουργεί την αναγκαία εμπιστοσύνη μεταξύ πολίτη και κράτους.

Σήμερα γίνεται κάτι από όλα αυτά;

Γιατί λοιπόν τρέμουν την αποχή των νέων που έχει φτάσει στο 65%; Δεν την αξίζουν, άραγε; Μήπως όμως και την επιθυμούν οδηγώντας το πιο ζωτικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας στην άρνηση;

Τι έχουν να πουν πέρα από νούμερα και οικονομικούς δείκτες;

Η αριστερά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε αυτή την «οικονομετρία». Είχε, έχει, και θα έχει τη δύναμη να μιλά για πολλά περισσότερα πράγματα από την λίγη αλήθεια των αριθμών που επιβάλλουν κάποιοι. Το ιδεολογικό της στίγμα πρέπει να μιλήσει για μια νέα κοινωνία που θα εμπνεύσει τη νέα γενιά και θα την κάνει πρωτεργάτη στην αναδόμηση της ελληνικής κοινωνίας. Μιας νέας γενιάς που θα βγει μπροστά και θα φτιάξει τη χώρα. Για αυτό σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να περιοριστεί ο πολιτικός λόγος της αριστεράς στη θεματολογία που επιβάλλει η συντήρηση. Η χώρα έχει οικονομικά προβλήματα, έχει κοινωνικά και εθνικά ζητήματα, αλλά πρέπει να αποκτήσει και όραμα και πρωτίστως να επανιδρύσει το αξιακό της σύστημα. Ένα αξιακό σύστημα που δεν είναι σε καμιά περίπτωση μόνο το χρήμα των τραπεζιτών και τα οικονομικά μοντέλα των τεχνοκρατών.  Η ιδεολογική υπέρβαση θα αποκαταστήσει την εθνική υπερηφάνεια των Ελλήνων, θα επανιδρύσει τις σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη, θα επανεντάξει τους πολιτικά «απεγνωσμένους» στην πολιτική της δημιουργίας και όχι της άρνησης ή της βαρβαρότητας.  

Η πολιτική που θα κερδίσει τελικά δεν θα είναι η πολιτική των αριθμών, αλλά η πολιτική των ανθρώπων.