ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ
Δυστυχώς στη χώρα αυτή δεν φαίνονται μόνο τα αδιέξοδα του πολιτικού συστήματος, αλλά φαίνονται πλέον και τα αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας. Συνεστήθησαν εξεταστικές επιτροπές για να διερευνήσουν τα σκάνδαλα των προηγούμενων κυβερνητικών στελεχών. Το ερώτημα είναι από ποιους και για ποιους. Το ερώτημα είναι, γιατί τόσο αργά. Το ερώτημα είναι αν θα βγει τίποτα με όλα αυτά. Και το κρίσιμο ερώτημα είναι μήπως η προσπάθεια να εξευμενιστεί η λαϊκή οργή μετατραπεί σε μεγαλύτερη, εξαιτίας της «αναγκαιότητας» συγκάλυψης. Φοβούμενοι ότι το επικοινωνιακό παιχνίδι των εξεταστικών οδηγεί σε μεγαλύτερη δημόσια οργή εξαιτίας της επικείμενης απραξίας τους, έχουν αρχίσει το σχέδιο υποβάθμισης τους. Την επισήμανση ότι "οι εξεταστικές επιτροπές δεν είναι ιδιαίτερα σοβαρός θεσμός", διατύπωσε σήμερα ο τομεάρχης Προστασίας του πολίτη της ΝΔ Νίκος Δένδιας, κάνοντας αίσθηση. Συγκεκριμένα, μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ δήλωσε ότι "καθένας υπόκειται στην πολιτική λογική και αναλόγως ενεργεί".
Ακόμα και σήμερα που η χώρα περνά τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση, τα ονόματα των «υπέρτατων αγαθών» δεν τολμά κανείς να τα αναφέρει. Δηλαδή δεν έχουν ευθύνη οι πρώην πρωθυπουργοί Σημίτης, Καραμανλής; Δεν έχουν ευθύνη το 90% των πολιτικών που βρίσκονται σήμερα στην ελληνική βουλή; Βγήκε από τα ρούχα του ο κος Παπουτσής όταν του επιτέθηκαν οι δημοσιογράφοι του ΜEGA, για τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος. Δεν έχουν ευθύνη οι δημοσιογράφοι που γνώριζαν εδώ και πολλά χρόνια για τη καταλήστευση της δημόσιας περιουσίας και δεν είχαν βγάλει λέξη. Ποιοι βρίσκονται στις λίστες χρηματοδότησης της SIEMENS. Πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Τυχαίο, δε νομίζω. Δε μου αρέσει να γράφω για όσα η ελληνική κοινωνία έχει διαπιστώσει και μουρμουρά δικαιολογημένα. Γιατί δε μου αρέσει η μουρμούρα. Αλλά δε μπορώ να κάνω διαφορετικά, γιατί οι άνθρωποι συνεχίζουν να προκαλούν ακόμα. Τώρα θυμήθηκαν το Τσοχατζόπουλο, το Μαντέλη, κλπ. Η δε ελληνική δικαιοσύνη ψάχνει ακόμα το κατηγορητήριο. Φοβάται μην καταρρεύσει. Οι δε πνευματικοί άνθρωποι, που βρίσκονται; Είναι σε αυτή τη χώρα, ή μήπως κάπου αλλού; Ο δε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κος Σαμαράς, δεν έχει τολμήσει να διαγράψει τους πασιφανέστατους των σκανδάλων. Μόνο δεν απολογείται για αυτούς. Η δε αριστερά έκανε γαργάρα τις δηλώσεις Κοροβέση, περί της ανάμιξης και των «προοδευτικών» δυνάμεων, στα διαδραματιζόμενα. Όταν κάποιος τα λέει όλα αυτά του επιτίθονται, ότι η κατάρρευση του πολιτικού συστήματος εγκυμονεί κινδύνους για τη δημοκρατία. Τον κατηγορούν ότι δήθεν ο γράφων αναπολεί, άλλα καθεστώτα. Προετοιμάζει άλλες καταστάσεις με τον επικοινωνιακό του λόγο. Όχι βέβαια. Η ψευδεπίγραφη δημοκρατία, που δουλεύει τον κόσμο και εξοργίζει τις λαϊκές συνειδήσεις, δεν είναι η δημοκρατία που η ελληνική κοινωνία με τόσους αγώνες έχει οραματιστεί και έχει χύσει αίμα για να δει να ανατέλλει σε αυτό το τόπο. Η γενιά του Πολυτεχνείου δεν οραματίστηκε τέτοιες κυβερνήσεις και οι άνθρωποι που έχυσαν το αίμα τους μέσα στη χούντα, που έφεραν οι γνωστές πολιτικές – οικονομικές φατρίες με τη δοσίλογη ιστορία τους, δεν επιθυμεί τέτοια Ελλάδα. Επιθυμεί κυβερνήσεις που λογοδοτούν μόνο στον ελληνικό λαό και όχι στους πράκτορες που σχεδιάζουν τη διάλυση της χώρας. Επιθυμεί θεσμούς που προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και όχι τους «νονούς» και τα συμφέροντα τους. Επιθυμεί πολιτικούς, δημοσιογράφους, δημόσιους λειτουργούς, που εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και όχι τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Θα μου πείτε πως να βγουν τέτοιοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, δημόσιοι λειτουργοί, αφού οι μηχανισμοί ελέγχουν τα πάντα. Παράγουν ότι θέλουν και επιτρέπουν να παραχθεί μόνο οτιδήποτε τους εξυπηρετεί. Ελέγχουν πλήρως την αγορά, τη σκέψη, το πολιτικό λόγο.
Η ελληνική κοινωνία σε αντίθεση με την εικόνα που έχει η διεθνής κοινότητα, δείχνει ήρεμη, στωική, έτοιμη να κάνει θυσίες και προβληματισμένη με την πολιτική κατάσταση, αλλά χωρίς εναλλακτική λύση εμφανή. Γιαυτό βράζει. Όσο και αν οι καθησυχαστικές τεχνικές του φόβου, μπορούν να λειτουργούν ακόμα καίγοντας εργαζόμενους, αυτό δε θα μπορεί να γίνεται για πολύ ακόμα. Όσο το ξεπούλημα της χώρας συνεχίζεται, οι συνταγές του φόβου, η προκλητικότητα της εξουσίας, η πολιτική θρασύτητα θα επαυξάνεται, αλλά κάποια στιγμή οι παρενέργειες των παραπάνω φαρμάκων θα λειτουργήσουν με απρόσμενες συνέπειες, που οι σχεδιάζοντες δεν έχουν καν φανταστεί. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό και ασκούνται υπέρ αυτού. Ξέρετε πως «μεταφράζεται» αυτό; Όλες οι εξουσίες επιστρέφουν στο λαό, όταν η κοινωνική εξαθλίωση καταστήσει ορατό, ότι δεν ασκήθηκαν υπέρ αυτού. Γιαυτό ας είναι κάποιοι προσεχτικοί. Το παιχνίδι έχει και όρια. Τα έχουν προσεγγίσει. Ένα εκατοστό μένει για να τα ξεπεράσουν και τότε, δε τους σώνει ούτε ο φόβος, ούτε τα ΜΜΕ, ούτε ο σοβαροφανής πολιτικός λόγος, ούτε το προτεταμένο δάκτυλο της όποιας εξουσίας. Νομοθετικής, εκτελεστικής, δικαστικής. Το δάκτυλο του λαού είναι πολύ μεγαλύτερο και αλίμονο σε αυτόν που δεν το βλέπει. Το χειρότερο θα είναι να το αισθανθεί.