Σχόλια στη δήλωση του Έλληνα Πρωθυπουργού. (ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΡΙΞΗΣ)
Oλη η δήλωση του Πρωθυπουργού.
«Χθες, ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009. (Δηλαδή δεν τα γνώριζαν τα κυβερνητικά κλιμάκια και οι Ευρωπαίοι εταίροι. Η χώρα τελικά στηρίζεται στο ψέμα ή στην αλήθεια;)
Θύμισαν σε όλους μας τα ακατανόητα λάθη, τις παραλείψεις, τις εγκληματικές επιλογές και την καταιγίδα των προβλημάτων που μας κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση. (Μόνο η προηγούμενη κυβέρνηση μας τα κληροδότησε; Οι κυβερνήσεις που πέρασαν είχαν θέσει τις υποδομές για την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας; Πάντως το έγκλημα δεν το διέπραξαν οι έλληνες, αλλά αυτοί που τους κυβέρνησαν, έστω και τα προηγούμενα χρόνια)
Όλοι μας κληρονομήσαμε - η σημερινή Κυβέρνηση και Ελληνικός λαός - ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί. (ποια είναι τα ονόματα των καπετάνιων, θα τα πείτε κάποτε κύριε Πρωθυπουργέ, σύντροφε Γιώργο. Άλλαξε τα όλα Γιώργο, αλλά πέστα και όλα)
Μια χώρα χωρίς κύρος και αξιοπιστία, που είχε χάσει το σεβασμό ακόμα και των φίλων και των εταίρων της. (Που είναι άραγε οι φίλοι όταν τα σπρεντ έφτασαν στα ουράνια. Εκτός αν οι αγορές είναι πιο ισχυρές από τους φίλους. Είναι διαφορετικοί άραγε;)
Μια οικονομία εκτεθειμένη στο έλεος της αμφισβήτησης και των ορέξεων της κερδοσκοπίας. (άρα οι φίλοι και οι σύμμαχοι αποδείχθηκαν πολύ μικροί στην αμφισβήτηση των αγορών)
Από την πρώτη μέρα σηκώσαμε τα μανίκια και με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να ανατρέψουμε αυτό το αρνητικό κλίμα. (πως αφού τα σπρεντ τον Οκτώβριο ήταν πολύ χαμηλότερα από ότι σήμερα. Το φορολογικό νομοσχέδιο το καταθέσατε μετά από 6 μήνες διακυβέρνησης. Τον αναπτυξιακό νόμο ακόμα δεν τον έχετε αναφέρει;)
Καταστρώσαμε σχέδιο, πήραμε δύσκολα μέτρα, που πολλές φορές πόνεσαν, αλλά ανακτήσαμε την αξιοπιστία μας. (στα δύσκολα μέτρα σηκώσατε τα μανίκια ή κάποιοι άλλοι σας τα σήκωσαν)
Δημιουργήσαμε νέες συμμαχίες. (γιατί οι παλιές αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές; Τέλος πάντων, γιατί δε μας λέτε τις παλιές και τις καινούργιες συμμαχίες; Να ξέρουμε και εμείς τις νέες παρέες της Ελλάδας)
Μετά από έναν πραγματικό μαραθώνιο, διεκδικήσαμε και καταφέραμε να οδηγηθούμε σε μια ισχυρή απόφαση της Ε.Ε. για την στήριξη της χώρας μας, με ένα πρωτόγνωρο, για την ιστορία και τα δεδομένα της Ε.Ε., μηχανισμό. ( Το ΔΝΤ γιατί ενεπλάκη; Η Ευρώπη αδυνατεί από μόνη της να φτιάξει τέτοιο μηχανισμό; Θέλει άραγε υπεραντλατική βοήθεια;)
Και εμείς και οι εταίροι μας στην Ε.Ε., ελπίζαμε ότι αυτή η απόφαση θα αρκούσε για να ηρεμήσει και να συνετίσει τις αγορές, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη χρηματοδότηση της χώρας μας με χαμηλότερα επιτόκια. (καλά ολόκληρη Ευρώπη δε μπορεί να ηρεμήσει και να συνετίσει τις αγορές; Τελικά ποιοι κυβερνούν; Η Ευρωπαϊκή Ένωση ή οι αγορές; Ποιος κυβερνά τελικά αυτό τον μάταιο κόσμο;)
Να υπάρξει, δηλαδή, η απαραίτητη νηνεμία, ώστε να αφιερωθούμε στο έργο μας, στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα, για να κάνουμε την οικονομία μας βιώσιμη, ανταγωνιστική. (Αλίμονο στο καπετάνιο που ζητά νηνεμία για να οδηγήσει το καράβι. Στη νηνεμία βάζουν το δόκιμο, ο καπετάνιος έχει το τιμόνι στη φουρτούνα)
Να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της, δυνατή, για να αισθανθούν όλοι οι Έλληνες περήφανοι. (περήφανοι είμαστε, λεφτά δεν έχουμε)
Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν. (Κρίμα και νομίζαμε ότι ήταν καλά παιδιά και φιλεύσπλαχνα)
Είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της Ε.Ε., είτε γιατί κάποιοι αποφάσισαν να συνεχίσουν την κερδοσκοπία. (μήπως θυμάστε να μου πείτε καμία εποχή, που η κερδοσκοπία είχε εξαφανιστεί από αυτό το μάταιο κόσμο;)
Και σήμερα, η κατάσταση στις αγορές απειλεί να αποδομήσει, όχι μόνο τις θυσίες του Ελληνικού λαού, αλλά και την ομαλή πορεία της οικονομίας. (γιατί δεν κλείνεται τα χρηματιστήρια για να σωθεί ο κόσμος τότε; Λέτε να διαμαρτυρηθούν οι Έλληνες;)
Και κινδυνεύει να χαθεί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι Έλληνες από τα ακόμη μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού και ακόμη χειρότερα από την δυσκολία δανεισμού.(Ρε πόσο κάποια παιδιά δυσκολεύονται να μας δανείσουν. Το κάνουν τελικά, αλλά με μεγάλη δυσκολία. Πολύ μεγάλη. Πιέζονται αλλά τελικά τι να κάνουν. Μας δανείζουν, έστω και με τον ιδρώτα του προσώπου τους)
Δεν θα το επιτρέψουμε. (και γιατί το επιτρέψαμε μέχρι τώρα; τι περιμέναμε με τόσους συμμάχους παλιούς και νέους γύρω μας;)
Ήρθε η στιγμή, το χρόνο που δεν μας δίνουν οι αγορές, αυτόν τον χρόνο να μας τον δώσει η απόφαση που πήραμε όλοι μαζί οι ηγέτες των χωρών της Ευρώπης για να στηριχθεί η Ελλάδα. (δηλαδή στη συνάντηση του Μαρτίου, συζητήθηκε η σωτηρία της Ελλάδας; Τελικά αυτή η χώρα ή θα σώσει τον κόσμο με το πνεύμα της ή θα τον καταστρέψει με την οικονομία της)
Είναι ανάγκη, ανάγκη εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε. (πρέπει να το ζητήσουμε, με αίτηση, δεν το έχουν καταλάβει. Σωστό να τηρήσουμε και τους τύπους. Πάνω από όλα το πρωτόκολλο)
Έχω ήδη δώσει εντολή στον Υπουργό Οικονομικών να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες. (αυτό μου θυμίζει το δικηγόρο να υποβάλλει αίτηση για έκδοση διαζυγίου)
Και οι εταίροι μας θα συνδράμουν άμεσα και αποφασιστικά, ώστε να παράσχουν στην Ελλάδα το απάνεμο λιμάνι που θα μας επιτρέψει να ξαναχτίσουμε το σκάφος μας με γερά και αξιόπιστα υλικά. (Τελικά το πλοίο θα οδηγηθεί σε λιμάνι. Για να κατασκευασθεί και πάλι με γερά και αξιόπιστα υλικά. ΔΝΤ, γερμανικά δάνεια, νέες υποχωρήσεις για να συνεχισθεί το δόγμα. Κατανάλωνε και μη μιλάς)
Άλλα και να στείλουν και ένα ισχυρό μήνυμα στις αγορές, ότι η Ε.Ε. δεν παίζει και προστατεύει το κοινό μας συμφέρον και το κοινό μας νόμισμα. (ήδη τις βλέπω τρομοκρατημένες τις αγορές. Πιστεύω ότι σύντομα θα ζητήσουν και δημόσια συγνώμη)
Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό.
Όμως, πλέον, ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά. (ωχ, μη λες για Ιθάκη πρόεδρε. Ο Οδυσσέας έκανε δέκα χρόνια να δει στεριά και όταν την είδε, είχε γεμίσει από κηφήνες - μνηστήρες)
Μπροστά μας έχουμε ένα ταξίδι με απαιτήσεις από όλους μας, αλλά με μια νέα συλλογική συνείδηση και κοινή προσπάθεια θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς, πιο σίγουροι, πιο δίκαιοι, πιο περήφανοι. (άμα φτάσουμε θα έχει μείνει κανείς;)
Ο τελικός μας στόχος, ο τελικός μας προορισμός είναι να απελευθερώσουμε την Ελλάδα από επιτηρήσεις και κηδεμονίες. (τελικά δεν απελευθερωθήκαμε το 1821; Αυτή η χώρα ίσως είναι το πιο σκλαβωμένο έθνος της ανθρωπότητας. Και το χειρότερο είναι ότι δε το γνωρίζει.)
Να απελευθερώσουμε τις δυνάμεις του Ελληνισμού, τον κάθε Έλληνα και Ελληνίδα από αντιλήψεις, πρακτικές και συστήματα που τον εμποδίζουν παντού, εδώ και δεκαετίες. (Ποιοι άραγε τις εξέθρεψαν; Ποιοι τελικά δεν τον απελευθερώνουν; Ποιους εξυπηρετούν οι παραπάνω πρακτικές;
Να δώσουμε οξυγόνο εκεί που υπάρχει ασφυξία, δικαιοσύνη και κανόνες εκεί που υπάρχει αδικία, διαφάνεια εκεί που υπάρχει σκοτάδι, σιγουριά εκεί που υπάρχει ανασφάλεια, και ανάπτυξη για όλους.(Λεφτά και δουλειές στο κοσμάκι δώστε. Οξυγόνο έχουμε.)
Η έμπνευση, η πίστη μας είναι ετούτος εδώ ο τόπος, από το Καστελόριζο, μέχρι την Κέρκυρα, από την Κρήτη μέχρι τον Έβρο, είναι αυτός ο υπέροχος λαός, είναι οι νέοι μας με τις δυνατότητες και τα οράματά τους. (Κοίταξε τους νέους πρόεδρε, ξεκινώντας πρώτα από το μισθό τους.)
Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι, θα τα καταφέρουμε.
Αρκεί εμείς οι Έλληνες να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας, στις αξίες μας, στον ίδιο μας εαυτό». (δε θα σχολιάσω τίποτα για τα παραπάνω. Θα τα σχολιάσει η ιστορία. Αυτοί που θα έχουν τη τόλμη να τη γράψουν με το όνομα της. Όχι φυσικά οι αμπελοφιλόσοφοι των Πανεπιστημίων)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου