Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΚΑ


Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Ενώ οι συζητήσεις περί διάσωσης της Ελλάδας συνεχίζονται, τα οικονομικά στοιχεία που έρχονται στο φώς της δημοσιότητας, δείχνουν το μέγεθος της πολιτικής παράνοιας που έχει κυριεύσει τη χώρα.

Το δεύτερο τρίμηνο του 2012, όπως μας πληροφορεί η ΕΛΣΤΑΤ, οι αποδοχές των Ελλήνων εργαζομένων μειώθηκαν κατά μέσο όρο 15,1% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011. Την ίδια στιγμή η φορολογία αυξήθηκε κατά το ανατριχιαστικό ποσοστό του... 37,3% (!). Και τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν. Το τρίμηνο Αυγούστου, Σεπτέμβρη, Οκτώβρη, μόλις άρχισε δηλαδή η περίοδος πληρωμής του φόρου εισοδήματος, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ανήλθαν σε 7,14 δισεκατομμύρια ευρώ! Και να σκεφθεί κανείς ότι το 2013 η φορολογία θα είναι πολύ αγριότερη, με εισοδήματα ακόμη πιο συρρικνωμένα. Ταυτόχρονα περικόπηκαν κατά 9,5% οι κοινωνικές παροχές. Κάτω οι μισθοί 15%, πάνω η φορολογία 37%, κάτω οι κοινωνικές παροχές 10%. Δηλαδή γίνεται οτιδήποτε είναι δυνατό για να διαλυθεί πλήρως η χώρα.

 
ΑΚΑΘΕΚΤΟΙ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ

Νέα μείωση μισθών και νέα αύξηση της φορολογίας αναμένονται το 2013.Τουλάχιστον κατά 6% θα μειωθούν οι μισθοί και το 2013.

Η ανεργία σαρώνει τα πάντα στον ιδιωτικό τομέα. Το 2010 χάθηκε το 2,7% των θέσεων εργασίας του ιδιωτικού τομέα, το 2011 μειώθηκαν οι θέσεις εργασίας κατά 6,8% και το πρώτο εξάμηνο του 2012 η μείωση επιταχύνθηκε στο 8,1%. Η κρίση οδήγησε μέσα σε τρία μόλις χρόνια να χάσει τη δουλειά του ο ένας στους τρεις εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα! Ο ένας στους τρεις Έλληνες!

 
ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Καταποντίζεται το ΑΕΠ της Ελλάπτυξη; Ο δημόσιος τομέας, ο οποίος πάντα χρησιμοποιείται ως μοχλός ανάπτυξης στις δύσκολες στιγμές όλων των κρατών, στην Ελλάδα από το 2013 όχι μόνο δεν θα προσλαμβάνει κόσμο, αλλά αντιθέτως θα παράγει εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, στη βάση της αρχής «μια πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις». Έχουμε ήδη 1.250.000 ανέργους και σύντομα θα έχουμε πάνω από ενάμισι εκατομμύριο.

 Ποια ανάπτυξη; Ο δημόσιος τομέας, ο οποίος πάντα χρησιμοποιείται ως μοχλός ανάπτυξης στις δύσκολες στιγμές όλων των κρατών, στην Ελλάδα από το 2013 όχι μόνο δεν θα προσλαμβάνει κόσμο, αλλά αντιθέτως θα παράγει εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, στη βάση της αρχής «μια πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις». Έχουμε ήδη 1.250.000 ανέργους και σύντομα θα έχουμε πάνω από ενάμισι εκατομμύριο.

 ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

Ο ιδιωτικός τομέας για την ώρα παράγει σωρηδόν ανέργους. Ακόμη κι αν κάποια στιγμή αυτό σταματήσει, υπάρχει κανένας τόσο αισιόδοξος που να πιστεύει ότι ο ιδιωτικός τομέας θα δημιουργήσει ενάμισι εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας; Χρειάζονται δεκαετίες ολόκληρες με συνεχή ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 3%-4% για να δημιουργηθούν τόσες θέσεις. Δεκαετίες!

Τα ασφαλιστικά ταμεία θα καταρρεύσουν ταχύτατα και οι συντάξεις θα εκμηδενιστούν, αφού όλο και λιγότεροι θα δουλεύουν για να δίνουν εισφορές. Οι συνταξιούχοι θα αυξάνονται και οι χαμηλότεροι  μισθοί των εργαζομένων θα δίνουν και χαμηλότερες εισφορές.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε. Επειδή έχουν ακουστεί τόσα και τόσα περί αποβολής μας από την Ε.Ε. σε περίπτωση που δεν τηρήσουμε τις μνημονιακές μας υποχρεώσεις, καλό θα είναι να ανατρέξουμε σε ορισμένες διατάξεις που καθορίζουν στα πλαίσια των συνθηκών που υπογράφουν τα κράτη – μέλη την νομική διαδικασία αποχώρησης και όχι σε όσα ακούγονται προς εξυπηρέτηση πολιτικών εκβιασμών. Το ενδεχόμενο αποχώρησης ή αποβολής ενός κράτους - μέλους από την Ευρωζώνη σύμφωνα με μελέτη που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπάγεται σε νομικές διαδικασίες και σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά απόφαση   που λαμβάνεται με βάση την εξυπηρέτηση ή μη των δανειακών υποχρεώσεων μιας χώρας. Αφορμή για τη σχετική μελέτη δεν αποτέλεσε το πρόσφατο «σήριαλ» περί κινδύνου χρεοκοπίας της Ελλάδας, αλλά η υιοθέτηση της Συνθήκης της Λισσβόνας από τα 27 κράτη-μέλη, καθώς σε αυτή περιγράφεται, για πρώτη φορά, η δυνατότητα αποχώρησης ενός κράτους μέλους από την Ε.Ε. Πρόκειτα...

ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ   ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΤΗ 2008 & 2010 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, η ελληνική κοινωνία έχει υπαχθεί σε μια επικοινωνιακή τακτική, που επιχειρεί να διαμορφώσει την άποψη ότι η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερα από όσα παράγει. Ξοδεύει όμως για τον εαυτό της ή για όλους αυτούς που την κατηγορούν ως μια χώρα που ζει με δανεικά; Μήπως ζουν οι ίδιοι πλουσιοπάροχα από τον πλούτο που παράγει εδώ και δεκαετίες το κομμένο χέρι της Αφροδίτης της Μήλου; Για να δούμε. Είναι πράγματι γεγονός ότι η παραγωγική βάση της ελληνικής οικονομίας είναι πάρα πολύ μικρή. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε αυτούς, που είχαν και έχουν, την κύρια ευθύνη της οικονομικής πολιτικής, αλλά και στο μεγαλύτερο μέρος του επιχειρηματικού κόσμου, που είχε και έχει, την υποχρέωση να εκσυγχρονίσει την παραγωγική υποδομή της ελληνικής οικονομίας με επενδύσεις. Δεν οφείλεται φυσικά στον ελληνικό λαό που έχει προσφέ...

Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

Εξ αφορμής κάποιων πολύ πρόχειρων δικαστικών Αποφάσεων που δεν τιμούν την Ελληνική Δικαιοσύνη,   καθώς απορρίπτουν με πολύ ευκολία τις εκδικαζόμενες αιτήσεις των υπερχρεωμένων δανειοληπτών που κατατέθηκαν σύμφωνα με το Ν. 3869/2010, θα αναφερθώ με το παρόν άρθρο μου σε ορισμένα βασικά σημεία της σχετικής αιτιολογικής έκθεσης του ως άνω Νόμου, που δυστυχώς αγνοούνται σε αρκετές απορριπτικές δικαστικές Αποφάσεις. Πιστεύω ότι η παράλειψη τους είναι αποτέλεσμα μη ορθής κατανόησης βασικών αρχών του εφαρμοστέου Νόμου και όχι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών που υποκινούνται από σκοτεινά δίκτυα. Το μεγαλύτερο μέρος της ελλήνων δικαστών επιτελεί με αυταπάρνηση το καθήκον του.  Η ελληνική δικαιοσύνη συνιστά το θεσμικό θεμέλιο προάσπισης των δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου, αλλά και τον πυλώνα της δημοκρατίας μας. Αυτό είναι μια πραγματικότητα και δεν αλλάζει. Βασική αρχή στην ερμηνεία και κατά επέκταση στην εφαρμογή του κάθε Νόμου, αποτελεί το καθήκον του εφαρμοστή του Δικαίου, ήτοι...