ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

IΣΤΟΡΙΟΑΡΒΥΛΑ – κερδοσκόποι και φημοσκόποι
Λόγω της οικονομικής επενδυτικής κερδοσκοπίας που αναπτύσσεται στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες έχει αναπτυχθεί εκτός της οικονομικής φοβίας και η γνωστή φημολογία. Οι διαδόσεις αυτές είναι αναμενόμενες. Εξυπηρετούν τη κερδοσκοπία και τη παραγωγή του κοινωνικού φόβου. Όσο πιο πολύ φοβάσαι τόσο πιο υπάκουος γίνεσαι. Σε κάθε εποχή κρίσης φουντώνουν οι φήμες, κατευθυνόμενες ή αυθόρμητες.

Το ίδιο είχε συμβεί και στο μεγάλο κραχ του 1929 στις ΗΠΑ. Στην Γουόλ Στριτ, που είχε υποστεί τα μεγάλα χτυπήματα, φυσικά σε άλλους καιρούς και με άλλες οικονομικές συνθήκες από ότι οι σημερινές, κυκλοφορούσε η φήμη ότι 11 μεγαλοχρηματιστές είχαν αυτοκτονήσει, ότι τα χρηματιστήρια του Σικάγου και του Μπάφαλο είχαν κλείσει, ότι επέκειτο λουκέτο στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Όλα αυτά ερευνήθηκαν «αργότερα» και βρέθηκαν αναληθή.
Οι φήμες χαράσσουν πολιτική και πολλές φορές σηματοδοτούν σημαντικά ιστορικά γεγονότα. Ας μη ξεχνάμε:
Για να βρει μια ευκαιρία να βομβαρδίσει το Βιετνάμ, ο Λίντον Τζόνσον ισχυρίστηκε στις αρχές Αυγούστου του 1964 ότι το αμερικανικό αντιτορπιλικό «USS Μaddox» είχε δεχθεί επίθεση από Βορειοβιετναμέζους.
Ο πόλεμος στο Ιράκ ξεκίνησε το 2003 με φήμες για τα όπλα μαζικής καταστροφικής του Σαντάμ, τα οποία στόχευαν ακόμη και τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Δύο χρόνια αργότερα, ο τότε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ Μοσέ Γιαλόν επιχείρησε να αναζωπυρώσει τη φήμη ισχυριζόμενος ότι ο Σαντάμ τα είχε μεταφέρει στη Συρία έξι εβδομάδες προτού αρχίσει ο πόλεμος.

Αλλά και η απελευθέρωση μας από το τουρκικό ζυγό από μια φήμη ξεκίνησε. Η αόρατη δύναμη, η αόρατη Αρχή που διέδιδε η Φιλική Εταιρεία, μια φήμη ήταν, για να ξυπνήσει στους προγόνους μας τη σπίθα τη λευτεριάς. Δηλαδή υπάρχουν και φήμες θετικές στην ιστορία.
Συνεπώς εκείνο που κρίνεται πάντα για να καταγγελθεί το ψέμα της ιστορίας, είναι η επιδίωξη του και όχι η καθεαυτό ουσία του. Είναι πολύ διαφορετικό το ιστορικό ψέμα που απελευθερώνει ένα σκλαβωμένο λαό, από το ψέμα που σκλαβώνει κάποιον άλλο λαό. Είναι πολύ διαφορετικό το ψέμα που σε καλεί να κάνεις κάποια θυσία, ενώ έπρεπε να την κάνει κάποιος άλλος. Δηλαδή αυτός που ευθύνεται πραγματικά για τη θυσία που εσύ καλείσαι να κάνεις. Είναι πολύ διαφορετικό να πείθεσαι να ζητάς τρείς φέτες τυρί από το σουπερ μάρκετ, από το να ζητάς να μάθεις την αύξηση των τιμών των αγαθών τα τελευταία δέκα χρόνια. Τις φέτες του τυριού τις καταλαβαίνουν όλοι. Τους δείκτες του πληθωρισμού, οι «ειδήμονες». Στη τηλεόραση θα βλέπεις τους ειδήμονες. Αυτοί πάντως δεν τρώνε τρείς φέτες. Για αυτό δεν καταλαβαίνουν και το χειρότερο δεν τους καταλαβαίνουμε και εμείς. Πάντως έχουν φτάσει και αυτοί στο σημείο να μην καταλαβαίνουν τους εαυτούς τους.