ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

ΑΡΙΒΕΝΤΕΡΤΣΙ - Μέρος 1ο
Το θράσος συνιστά βασικό στοιχείο πολιτικής καριέρας και κοινωνικής «επιτυχίας». Στηρίζεται κατά κύριο λόγο στη γνώση ενός σάπιου πολιτικού συστήματος, όπου ο κάθε σάπιος έχει τη δυνατότητα να εκφράζεται με απόλυτη αμοραλιστική ελευθεριότητα, έναντι επίσης σάπιων. Για το λόγο αυτό ο πολιτικός, αλλά και ο καθημερινός του λόγος, είναι επιθετικός, ειρωνικός και σε πολλές περιπτώσεις υποτιμητικός, προς κάθε αποδέκτη.
Η περιρρέουσα ηθική διαφθορά αιτιολογεί μια ειρωνική αντιμετώπιση της πραγματικότητας, απόλυτα στηριζόμενη στην αντιστροφή του συστήματος αξιών που έχει συντελεσθεί στην ελληνική κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες. Η μεσότητα που συνιστά τη βασική αρχή της ηθικής και προάγει τη ταπεινότητα του λόγου, έχει εξοβελιστεί πλήρως από τη σύγχρονη πραγματικότητα. Θεωρείται λανθασμένη μορφή πολιτικής επικοινωνίας, που δεν είναι ικανή να πείσει τις μάζες δεδομένου ότι οι τελευταίες έχουν κοινωνικοποιηθεί πλήρως στον κοινωνικό αμοραλισμό, τον οποίο αποδέχονται με όλες τις εκφράσεις του. Για αυτό και ο πολιτικός λόγος θα γίνεται ολοένα και πιο επιθετικός, για να αιτιολογήσει την ανηθικότητα, για να προβιβάσει την ανεπάρκεια σε αναγκαιότητα, για να συντηρήσει ότι εκ των πραγμάτων τίθεται σε διαδικασία ανατροπής. Η ανατροπή δε συνιστά αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, δεδομένου ότι οι υφιστάμενες πολιτικές δυνάμεις είναι αδύνατο να την κατορθώσουν, αφού έχουν διαβρωθεί πλήρως στο παρόν αξιολογικό σύστημα, ακόμη και αν εμφανίζονται αντίθετες. Οι υφιστάμενες πολιτικές δυνάμεις θεωρούν ότι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα, παράγοντας πολιτικό λόγο που στηρίζεται σε ένα αξιολογικό σύστημα το οποίο έχει αρχίσει να καταρρέει γιατί στρέφεται πλέον ανοικτά κατά της ανθρώπινης ευτυχίας. Οι πολιτικές δυνάμεις που θα προκύψουν στο μέλλον θα είναι ικανές να αλλάξουν τις κοινωνικοπολιτικές δομές, παράγοντας όχι πλέον πολιτικό λόγο, αλλά ηθικό λόγο. Οι υποσχετικές τους διεργασίες προς τη λαϊκή συνείδηση δεν θα έχουν να κάνουν κύρια με υλικές απολαβές, αλλά με κατευθυντήριες αρχές προς την αναζήτηση της ευτυχίας. Αυτός που θα κυβερνήσει στο μέλλον, για να το πραγματώσει, δεν θα υπόσχεται υλική ευημερία, αλλά ευτυχία. Ο συνταυτισμός της υλικής ευημερίας με την ευτυχία, δεν υφίσταται. Όποιος επιμένει να ακολουθεί τη παραπάνω πλασματική αλληλουχία, θα γίνεται όλο και πιο αδύναμος και θα επιτρέπει στις υπάρχουσες δυνάμεις να συνεχίζουν να εξουσιάζουν, έστω και αν νομίζει ότι βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά. Για να φθάσει εκεί, θα πρέπει να αναθεωρήσει ολόκληρο το σύστημα αξιών. Να το επαναφέρει στη σωστή του πορεία. Οι οπαδοί του θα διεκδικούν όλο και «λιγότερα», για αυτό θα είναι ανίκητοι. Οι σκοτεινές δυνάμεις θα έχουν απονεκρωθεί, αφού θα έχουν εξοβελιστεί οι αδυναμίες στις οποίες στηρίζουν τη δύναμη τους.