
Αποκατάσταση λογικής. Βασικό εθνικό καθήκον.
Τρείς άνθρωποι εκ των οποίων η μία άτυχη γυναίκα ήταν σε κατάσταση εγκυμοσύνης, συνεπώς τέσσερις ψυχές, χάθηκαν εχθές τελείως άδικα. Και άλλα γιατί, θα βασανίζουν την ελληνική κοινωνία. Και άλλα δάκρυα από συγγενείς και φίλους και χιλιάδες έλληνες. Μια πορεία, μια δίκαιη διαμαρτυρία, μια συνταγματικά κατοχυρωμένη διαδήλωση, εξ αιτίας της παραπάνω δολοφονικής ενέργειας εναντίον εργαζομένων, αλλάζει νόημα, περνά άλλα μηνύματα στη τραυματισμένη ελληνική κοινωνία. Ποιοι το επιδιώκουν αυτό; Η σωτηρία της χώρας, βρίσκεται στα χέρια μας. Ας το αναλογισθούμε όλοι αυτό. Ας θέσουμε όμως και κάποια ερωτήματα στους εαυτούς μας.
Κάποιοι επιδίωξαν να εισέλθουν στη Βουλή και να τη κάψουν.
Κάποιοι επιδιώκουν αίμα.
Κάποιοι ζητούν εξεγέρσεις παντού.
Κάποιοι θέλουν να δέρνουμε παντού όσους έφεραν τη χώρα σε αυτή τη κατάσταση.
Τα παραπάνω θα δώσουν λύση στη χώρα; Θα μας βγάλουν από την ύφεση και τη κρίση που δέχεται όχι μόνο η οικονομία αλλά κυρίως η κοινωνία; Δεν εξετάζω αν έχουν δίκιο. Εξετάζω το αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών. Τι προτείνουν; Φυσικά και οι προτάσεις της κυβέρνησης που εξέλεξε ο ελληνικός λαός με άνετη πλειοψηφία πριν λίγους μήνες, δε σημαίνει ότι είναι και οι καλύτερες, άρα πρέπει να μείνουν στο απυρόβλητο. Στο επιχείρημα κάποιων που παίρνουν αποφάσεις και δημιουργούν περισσότερα προβλήματα, από αυτά που καλούνται να λύσουν, πρέπει να υποβληθούν προτάσεις. Αν τα κόμματα είναι ανίκανα για αυτό, οι έλληνες πρέπει να γίνουν ικανοί. Συνεπώς εκείνο που πρέπει να γίνει, εκείνο που προτείνω για να σωθεί η χώρα, είναι να σταματήσουν οι αμπελοφιλοσοφίες και οι υστερίες και άμεσα να δρομολογηθεί μια εθνική συζήτηση, στην οποία θα πάψουμε να τρώμε τις σάρκες μας αλλά θα δημιουργήσουμε σάρκα από τη σάρκα μας, από το καθήκον μας ως έλληνες. Βέβαια κάποιοι θα πουν δε γίνονται αυτά και κάτι τέτοια. Δηλαδή τι θέλουν να γίνει; Να βυθιστεί η χώρα στο τέλμα και στο χάος. Παραγωγικές τάξεις, τράπεζες, εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων, απλοί άνθρωποι που θα κληθούν με κλήρωση, ναι με κλήρωση, να ζητήσουν από την κυβέρνηση της χώρας, γιατί η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση, τα ακόλουθα. Η γκρίνια και η μουρμούρα, δεν οδηγεί πουθενά. Η βία, η ισοπέδωση, το χάος δεν φέρνουν λύσεις, δεν λύνουν προβλήματα.
1. να μειωθούν οι τιμές των αγαθών, για να προστατευθεί το πραγματικό εισόδημα
2. να ενισχυθεί η ρευστότητα στην αγορά για να σωθούν οι επιχειρήσεις
3. να επανιδρυθεί ο παραγωγικός ιστός της χώρας για να δουλέψουν οι έλληνες
4. να ενισχυθεί η αγοραστική δύναμη για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ανάκαμψης της οικονομίας
5. να σταματήσει το ξεπούλημα της χώρας σε αυτούς που θέλουν να αγοράσουν τα πάντα.
6. να επαναδιαπραγματευθούμε την συμμετοχή μας στην ευρωπαϊκή ένωση. Φυσικά και υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Είναι τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των τραπεζών που έχουν αλώσει τη χώρα και ημεδαπών και αλλοδαπών. Εάν δεν συμφωνήσουν θα τα καταργήσουμε. Στο βυθό δε θα πάμε μόνοι μας. Θα τραβήξουμε και άλλους μαζί μας. Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή. Αυτό είναι το όπλο πάνω στο τραπέζι.
Αυτό είναι το μήνυμα προς τις αγορές. Αυτό είναι το φάρμακο για να σταματήσουμε την εθνική μελαγχολία και να δώσουμε μια νότα αισιοδοξίας που χρειάζεται η ελληνική οικονομία.
Αν δε μπορούμε να κάνουμε τα παραπάνω, αν τα πάνω σας φαίνονται ανεφάρμοστα, ουτοπικά, παιδικά όνειρα, τότε ας το κλείσουμε το μαγαζί και ας κάτσουμε να κλαίμε τη μοίρα μας. Σε αυτό το διάλογο θα κουβαλάμε μαζί μας, συμφωνίες, υποχωρήσεις, προτάσεις. Η μουρμούρα, η γκρίνια, η συνεχής αναζήτηση ευθυνών, για τα πεπραγμένα πρέπει να μείνουν απέξω. Φυσικά δε ξεχνάμε τις ευθύνες συγκεκριμένων που οδήγησαν τη χώρα σε αυτή τη κατάσταση, αλλά πρωταρχικής σημασίας θέμα είναι η σωτηρία της πατρίδας. Πάντα θα υπάρχουν δοσίλογοι. Θα ασχοληθούμε και με αυτούς, αλλά όταν σώσουμε το καράβι.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου