ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε.

Ασωτία και αφροσύνη
«Οι μεγάλες χώρες δεν πτωχεύουν ποτέ από την ασωτία των πολιτών τους, αλλά μερικές φορές τυχαίνει να πτωχεύσουν από μια αντίστοιχη συμπεριφορά των κυβερνήσεων τους. Το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο του εισοδήματος του κράτους απασχολείται στη συντήρηση μη παραγωγικών ανθρώπων. Τέτοιοι είναι αυτοί που απαρτίζουν μια πολυάριθμη και λαμπρή ανακτορική αυλή, ένα μεγάλο εκκλησιαστικό ίδρυμα, μεγάλους στόλους και στρατούς, οι οποίοι σε καιρούς ειρήνης δεν παράγουν τίποτα, ενώ σε καιρούς πολέμου δεν κατακτούν κάτι που να μπορεί να αποζημιώσει τις δαπάνες της συντήρησης τους, ακόμα και ενόσω διαρκεί ο πόλεμος. Οι άνθρωποι αυτοί, καθώς δεν παράγουν τίποτα, συντηρούνται αποκλειστικά από το προϊόν της εργασίας των άλλων ανθρώπων.
Όταν επομένως πολλαπλασιαστούν υπέρμετρα, ενδέχεται μια δεδομένη χρονιά να καταναλώσουν ένα τόσο μεγάλο μερίδιο του προϊόντος της χώρας, ώστε να μην απομένει αρκετό προϊόν για τη συντήρηση των παραγωγικών εργατών που θα το αναπαράγουν την επόμενη χρονιά. Επομένως το προϊόν της επόμενης χρονιάς θα υπολείπεται από αυτό της προηγούμενης και αν συνεχιστεί αυτή η διαταραχή, το προϊόν της τρίτης χρονιάς θα είναι μικρότερο αυτού της δεύτερης. Τα μη παραγωγικά χέρια, τα οποία θα συντηρούνται μόνο από ένα μέρος του εξοικονομούμενου εισοδήματος των ανθρώπων, ενδέχεται να καταναλώσουν ένα τόσο μεγάλο μερίδιο του συνολικού εισοδήματος και να εξαναγκάσουν με αυτόν τον τρόπο ένα τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων να περικόψουν ένα μέρος του κεφαλαίου τους. Επίσης να θίξουν τους πόρους που προορίζονται για τη συντήρηση της παραγωγικής εργασίας, ώστε η φειδωλότητα και η χρηστή διαχείριση των πολιτών, να μην είναι αρκετή να αντισταθμίσει την απώλεια και τη μείωση του προϊόντος που προκαλείται από αυτή τη βίαιη και εξαναγκασμένη περικοπή.»

Άνταμ Σμίθ - Έρευνα για τη φύση και τις αιτίες του πλούτου των Εθνών – 1776
Η εισβολή των αδιόριστων καθηγητών στα γραφεία της κρατικής τηλεόρασης, κατά το σωτήριο έτος 2010 ήταν κάτι που σίγουρα είχε προβλέψει ο Ανταμ Σμίθ, αλλά δεν το είχε γράψει. Η λαμπρή ανακτορική αυλή συνεχίζει να προκαλεί, να μιλά για δημοκρατία, να ενημερώνει, να πληροφορεί. Το θράσος άλλωστε είναι το βασικό στοιχείο της προσωπικότητας του βιαστή και εκφέρεται τη κατάλληλη στιγμή για να πείσει το θύμα του, ότι αυτό φταίει για το βιασμό του. Σε άλλο κανάλι, η ανακτορική αυλή, συνεχίζει. Νιώθει να βλάπτεται η δημοκρατία, οι θεσμοί, η ελευθερία του λόγου, όταν κάποιοι διακόπτουν τον εκφερόμενο τηλεοπτικό λόγο. Μόνο που η διακοπή είναι μια έννοια που καθορίζεται από αυτόν έχει στα χέρια του το διακόπτη εδώ και πολλά χρόνια και συνεχίζει να παίρνει προκλητικά το παχυλό μισθό του, προσπαθώντας να πείσει ότι τα πάντα είναι αναγκαία, διατηρώντας όμως ο ίδιος ανέπαφες τις ανάγκες του. Η πρόκληση άλλωστε είναι κληρονομικό χάρισμα. Σου την μαθαίνουν από τότε που είσαι μικρός. Σου διαπνέουν το αίσθημα της ανωτερότητας και φυσικά της διαφορετικότητας. Σου παραδίδουν τα κλειδιά της επικοινωνίας, που προστατεύει την οικογένεια και τις ανάγκες των ολίγων που δικαιολογούν τη διάπραξη των εγκλημάτων κατά των πολλών. Οι αγρότες έχουν ζητήσει εδώ και χρόνια να γίνει μια συζήτηση με όλο το μηχανισμό της αγοράς, για να διαπιστωθεί γιατί το προϊόν που φεύγει από τα χέρια του παραγωγού με 20 λεπτά, φτάνει στο καταναλωτή, αυξημένο κατά 2000%, ήτοι 2,5 ευρώ. Δεν θα ακουστεί, θα κατεβάσεις το διακόπτη. Τη τελευταία δεκαετία το κέρδη των μεσαζόντων, των τραπεζών, των πολυεθνικών, έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Δε θα το παίξεις. Τη τελευταία δεκαετία υπεξαιρέθηκε τεράστιο αδιευκρίνιστο δημόσιο χρήμα. Θα σκηνοθετήσεις άλλο έγκλημα και θα το περιλούσεις με τις αγαπημένες λέξεις. Δημοκρατία, ασφάλεια, εθνικό καθήκον. Για να είσαι καλός, πρέπει να παίζεις το έγκλημα στα δάκτυλα. Να ξέρεις να το αποδίδεις εκεί που πρέπει για να διατηρείς τις ανάγκες σου, αλλά και να το αποκρύπτεις για να τις πολλαπλασιάζεις. Ο διακόπτης σου ανήκει. Αξιοποίησε τον.